Kći bivšeg čileanskog diktatora Augusta Pinočea, 64-godišnja Lusija Pinoče, najstarije od njegovih petoro djece, odlučila je da udje u politiku, ali još bez jasnih naznaka kakvi su joj planovi u sferi u kojoj je njen otac ostavio veoma dubok trag.
Prema saopštenju Komisije za lokalne izbore u glavnom gradu, Santjagu, planirane za kraj ove godine, Lusija Pinoče će se, kao nezavisni kandidat, boriti za mjesto odbornika u Vitakuri, jednoj od najotmenijih, luksuznih opština glavnog grada, Santjaga.
"Lusija Pinoče je potpisala kandidaturu s namjerom da postane odbornik u Vitakuri", saopštio je jedan funkcioner Izborne komisije.
Predstojeći lokalni izbori se smatraju dosta važnim zato što se očekuje da će pokazati raspoloženje naroda pred predsjedničke izbore, zakazane za kraj 2009. godine.
Vitakura je najluksuzniji dio Santjaga. Poznata je kao mjesto stanovanja bogataške elite, ali i po modernim buticima, prodavnicima i ekskluzivnim restoranima.
Lusija Pinoče je bila uhapšena, zajedno s majkom, braćom i sestrama, 2007. godine, pod optužbom da su pomagali diktatoru Pinočeu da prisvoji milione dolara državnih para u vrijeme njegove vladavine od 1973-1990. godine, ali su, poslije kraćeg zadržavanja, svi - sem Pinočeovog starijeg sina - proglašeni nevinim.
Pinoče je na čelo Čilea došao predvodeći ekstremno desničarski nastrojenu vojnu huntu koja je 11. septembra 1973. godine krvavim pučem zbacila legalnu, parlamentarnu vladu socijalističkog predsjednika republike, Salvadora Aljendea.
Aljende je u tom puču ubijen u predsjedničkoj palati, koja je u sjećanju demokratskog svijeta ostala upamćena ne samo po tom krvavom dogadjaju, već i po neobičnom imenu, La Moneda - zato što je na tom mestu nekada bila državna kovnica novca.
Pinoče je u pripremi i izvodjenju puča uživao obilatu pomoć SAD, svog dugogodišnjeg, stalnog zaštitnika. Početkom 1974. godine, sam se imenovao za predsjednika, a na tom položaju je ostao sve do 1990. godine, kada ga je na čelu države zamijenio Patrisio Elvin, prvi "post-pinočeovski", demokratski izabran predsjednik republike.
Tokom Pinočeove 17-godišnje vladavine, u Čileu je ubijeno oko 17.000 ljudi (u prosjeku, 1.000 godišnje), uglavnom njegovih političkih protivnika - antifašističkih aktivista (socijalista i komunista) - a 28.000 ljudi su preživjeli strašne torture u režimskim zatvorima.
Uprkos svemu, Pinoče nije pred sudom odgovarao za svoje zločine, iako je protiv njega bilo podignuto više od 300 optužnica. Pošto je imao titulu doživotnog senatora, nije izveden pred lice pravde ni kad je Španija (1996. godine) zatražila da mu se sudi za medjunarodni terorizam i genocid.
Umro je 2006, u 91. godini, od posljedica srčanog udara. Njegova sahrana je ponovo podijelila Čile: jedni su ga oplakivali, a drugi proklinjali kao surovog diktatora, odgovornog za smrt mnogo ljudi i za uništenje demokratskog poretka u zemlji.
Nad Pinočeovim grobom su govorili uglavnom njegovi drugovi iz oficirskog kora, ali i njegova najstarija kći Lusija, koja je odlučno branila očevu politiku.
Oproštajni govor je završila pozivom okupljenima da čuvaju "plamen slobode njegove vladavine".
Da li je Lusija Pinoče sada zakoračila u politiku da bi čuvala i, možda, raspirivala plamen koji je zapalio njen otac?
Odgovor na to pitanje daće bliska budućnost. Prva stepenica je, u svakom slučaju, pred njom.
(Tanjug)
Komentari
0
Komentar je uspješno poslat.
Vaš komentar je proslijeđen moderatorskom timu i biće vidljiv nakon odobrenja.
Slanje komentara nije uspjelo.
Nevalidna CAPTCHA