Pravoslavni vjernici danas slave Svetog Trifuna, zaštitnika vinogradara i poljskih radova, ali i gostioničara (da ne kažemo kafedžija). Ako na Trifundan pada snijeg ili kiša...
Ako na Trifundan pada snijeg ili kiša, biće kišna i rodna godina, ako je vedro, godina će biti sušna i nerodna.
Narod još kaže: "Triša zabo ugarak u zemlju, pa zato snijeg i led počinju da se tope."
Sveti Trifun se smatra zaštitnikom poljskih usjeva.
Srpska pravoslavna crkva, vjerujući u čudnu moć molitvenog zastupništva svetog mučenika Trifuna, ustanovila je naročiti molitveni čin, koji se vrši sa njivama ili baštama, ako se dogodi šteta od insekata, miševa i drugih životinja.
Kad se vrši ovaj čin uzima se zejtin iz kandila svetog Trifuna i bogojavljenska vodica, pa sveštenik unakrst škropi njivu, baštu ili vinograd, i pored ostalog čita i "zaklinanije svjatago mučenika Trifuna".
Naši vinogradari zbog toga slave svetog Trifuna kao patrona, pa toga dana idu u vinograde, orezuju po koju lozu i vinom zalivaju po koji čokot, da bi time povratili vinogradu malaksalu snagu, posle dugog zimskog mrtvila, pa da počne bujati u proleće koje se već počinje primicati.
Na svetog Trifuna počinje sečka (februar), naravno po starom kalendaru, za koju seljaci na Kosovu kažu: "Sečka seče, Marta dere, Sveti Sava kožu bere". Sečka je, opet rekla: "Da nemam strah od moje starije sestre zime, grane bi od ognja vrelo s jedne strane, a ja bi' ga s druge strane smrzla" - toliko u februaru može biti hladno.
Svetog Trifuna slave gostioničari i mehandžije, današnje kafedžije, pa postoji priča da ako gazda "ugostitelj" želi da mu posao ide dobro tokom godine danas ne smije da naplati onome koji mu naruči vino.
ŠTA KAŽE CRKVENO PREDANJE
Sveti Trifun živio je u trećem veku, a rođen je u Kampsadi, u Frigiji. Roditelji su mu bili pobožni i svoju pobožnost su i na svog sina preneli.
Bavio se poljoprivrednom i čuvanjem gusaka, ali pošto je bio odan Hristovoj vjeri, Bog ga je obdario darom čudotvorstva pa je mnoge bolesnike od raznih bolesti molitvama lečio.
Priča se da je, između ostalih, iscelio i Gordu, kćer rimskog cara Gordijana, koja je patila od neke duševne bolesti od koje je nijedan lekar nije mogao izlečiti. Za to ga je car bogato nagradio, ali on je sve darove podijelio siromasima.
Kada je na rimski prijesto došao car Dekije, Sveti Trifun je mnogo postradao, ali je sva ta mučenja rado podnosio govoreći: "O kad bih se mogao udostojiti, da ognjem i mukama skončam u ime Isusa Hrista Gospoda i Boga moga!". . . Mučitelji su ga osudili i 250. godine ubili.
Na današnji dan u svijetu se, a to je širenjem konzumentske kulture sve pristunije i kod nas, obilježava Sveti Valentin, koji se slavi kao Dan zaljubljenih - Valentinovo.
Ali, Sveti Valentin nikako ne bi trebalo da bude "zamjena" za Svetog Trifuna jer je riječ o dva sveca. I Katolička crkva proslavlja Svetog Trifuna (10. novembra) kao što i pravoslavne slave Svetog Valentina (12. avgusta).
