Astronomi su uz pomoć teleskopa James Webb otkrili tri aktivne supermasivne crne rupe u galaksiji J0148-4214, a rast jedne od njih osnovni modeli ne mogu da objasne.
Astronomi su otkrili tri supermasivne crne rupe u istoj galaksiji, udaljenoj više od 12,5 milijardi svjetlosnih godina od Zemlje. Dvije se nalaze na svega 620 svjetlosnih godina jedna od druge, a jedna raste brže nego što predviđaju uobičajeni naučni modeli.
Otkriće je rezultat istraživanja međunarodnog tima koji predvodi Institut Maks Plank za vanzemaljsku fiziku. Naučnici su proučavali galaksiju J0148-4214, čija je svjetlost do nas putovala približno 12,5 milijardi godina. To znači da se sa Zemlje posmatra onakva kakva je bila samo 1,2 milijarde godina nakon Velikog praska.
Sve tri supermasivne crne rupe aktivno privlače okolnu materiju, a njihove mase se drastično razlikuju. Najveća je oko 80 miliona puta masivnija od Sunca, dok su preostale dvije približno 600.000 i dva miliona puta masivnije od Sunca.
Zanimljivo je da najmanja od njih, sa masom od oko 600.000 Sunaca, najbrže privlači materiju. Prema proračunima naučnika, njena brzina rasta premašuje takozvanu Edingtonovu granicu, koju osnovni modeli smatraju ograničenjem za rast crnih rupa.
"To je prvi dokaz postojanja tri aktivne crne rupe u jednoj galaksiji u dalekom svemiru", izjavila je Hana Ibler, vodeća autorka istraživanja.
Dvije crne rupe nalaze se blizu centra galaksije i očekuje se da će se spojiti u narednih nekoliko stotina miliona godina. Treća je udaljena oko 5.500 svjetlosnih godina od centra, a naučnici pretpostavljaju da je možda izbačena tokom nekog ranijeg spajanja crnih rupa.
Za otkriće je korišćen svemirski teleskop James Webb, čiji je instrument NIRSpec omogućio detaljnu analizu svjetlosti koju emituje vodonik. Na osnovu kretanja gasa, istraživači su uspjeli da razlikuju tri izvora aktivnosti koja bi bez ovako preciznih mjerenja mogla da izgledaju kao jedna crna rupa.
Ovo otkriće moglo bi da pomogne u rješavanju jedne od velikih astronomskih misterija: kako su crne rupe uspjele da dostignu ogromne mase tako brzo nakon nastanka svemira. Rezultati ukazuju na to da su njihova međusobna spajanja možda imala mnogo važniju ulogu nego što se ranije pretpostavljalo, prenosi ScienceDaily.