Krista Pajk je kao tinejdžerka suparnicu Kolin Slemer u mračnu šumu pod izgovorom da pomire račune, a potom je izvela nezapamćen krvavi pir.
Krista Pajk, jedina žena u američkoj saveznoj državi Tenesi koja čeka izvršenje smrtne kazne, trebalo je u srijedu da postane prva žena pogubljena u toj državi nakon skoro 200 godina.
Umjesto toga, pokušaj pogubljenja nije uspio. Ona je primila dvije doze pentobarbitala, supstance koja se koristi u smrtonosnoj injekciji, ali je ostala živa. Svjedoci iz redova medija izvijestili su da su čuli njeno disanje nakon druge doze, a prema riječima njenih advokata, ostala je pri svijesti.
Kasnije je prebačena iz zatvora u bolnicu.
Preživjela dvije smrtonosne injekcije
Neuspjeli pokušaj uslijedio je nakon dramatičnog dana obilježenog intervencijama američkih sudova u posljednjem trenutku. Samo sat vremena prije zakazanog pogubljenja, Apelacioni sud SAD-a za Šesti okrug privremeno je obustavio postupak kako bi razmotrio nove argumente odbrane koji se tiču djetinjstva Pajkove i okolnosti koje, prema tvrdnjama njenih advokata, nisu bile dovoljno uzete u obzir tokom suđenja.
Vrhovni sud SAD-a naknadno je ukinuo zabranu izvršenja, dozvolivši državi Tenesi da nastavi s postupkom pogubljenja. Odluka je donesena uz tri izdvojena mišljenja protiv. Sudija Sonja Sotomajor, kojoj su se pridružile sudije Elena Kagan i Ketandži Braun Džekson, upozorila je u izdvojenom mišljenju da se time dozvoljava izvršenje smrtne kazne dok pravni prigovori odbrane još uvijek nisu riješeni.
Nakon što pokušaj pogubljenja nije rezultirao smrću, advokati Pajkove podnijeli su sudu hitan zahtjev za obustavu daljih postupaka. Poslije ovog incidenta, guverner Tenesija Bil Li obustavio je sva preostala pogubljenja zakazana u toj državi do kraja godine i naložio nezavisnu istragu slučaja. Državne vlasti tvrde da je tokom postupka ispoštovan utvrđeni protokol.
Zašto je Krista Pajk osuđena na smrt?
Krista Pajk osuđena je na smrt zbog ubistva devetnaestogodišnje Kolin Slemer, učesnice programa „Job Corps“ u Noksvilu. Zločin se dogodio 12. januara 1995. godine, kada je Pajkova imala 18 godina.
Prema sudskim zapisima i izvještajima o slučaju, Pajkova je namamila Slemerovu u šumoviti predio blizu poljoprivrednog kampusa Univerziteta u Tenesiju, pod izgovorom da će zajedno nabaviti marihuanu i riješiti stare nesuglasice oko dečka.
Bila je u pratnji svog tadašnjeg dečka, Tadarila Šipa, koji je u vrijeme ubistva imao 17 godina. Pajk i Šip su napali Slemerovu, mučili je i tukli komadom polomljenog asfalta, kojim joj je Krista Pajk razbila lobanju.
Na njenom tijelu, na grudima, pronađen je urezani pentagram.
Tijelo je pronađeno sljedećeg jutra, a Pajkova je uhapšena tri dana nakon ubistva. Nakon zločina, govorila je drugim polaznicima programa „Job Corps“ o ubistvu i pokazivala im dio lobanje žrtve.
U vezi s ovim slučajem uhapšena je i treća osoba, tada osamnaestogodišnja Šadola Piterson. Nakon što je pristala da svjedoči protiv Pajkove i Šipa, dobila je blažu kaznu, odnosno uslovnu kaznu.
Pajkova je 1996. godine proglašena krivom za ubistvo prvog stepena i osuđena na smrt. Šip je takođe osuđen za ubistvo, ali pošto je u vrijeme zločina bio maloljetan, nije dobio smrtnu kaznu; umjesto toga, osuđen je na doživotni zatvor uz mogućnost uslovnog otpusta.
30 godina u ćeliji smrti
Shodno tome, Pajkova je provela oko 30 godina u „ćeliji smrti“ (čekajući izvršenje smrtne kazne).
Posljednjih godina, njen tim odbrane nastojao je da ukaže na okolnosti u kojima je Pajkova odrastala. Prema navodima odbrane i iskazima vještaka, ona je kao dijete bila izložena teškom zlostavljanju i seksualnom nasilju.
Tokom postupka, vještaci su takođe svjedočili o njenim psihičkim poremećajima, uključujući posttraumatski stresni poremećaj i bipolarni poremećaj.
Odbrana tvrdi da porota tokom prvobitnog suđenja nije dobila potpunu sliku o njenom djetinjstvu i traumi, te da su te informacije mogle biti od značaja prilikom odmjeravanja kazne. Pitanje da li su ti faktori adekvatno razmotreni bilo je jedan od razloga zbog kojih je savezni apelacioni sud 30. septembra privremeno odložio izvršenje smrtne kazne.
Pajkova nije negirala svoje učešće u ubistvu.
U svojim zahtjevima za pomilovanje, tražila je da joj se smrtna kazna preinači u doživotni zatvor. Guverner Li je odbio njen zahtjev za pomilovanje, a Vrhovni sud SAD-a odbacio je njenu molbu za odlaganje pogubljenja neposredno prije nego što je ono trebalo da bude izvršeno.
Slučaj je privukao dodatnu pažnju zbog činjenice da je Pajkova u vrijeme ubistva imala 18 godina. Veoma mali broj žena osuđen je na smrt u novijoj istoriji SAD-a, a Krista Pajk ostala je jedina žena u Tenesiju koja je čekala izvršenje smrtne kazne. Da je pogubljenje sprovedeno, ona bi bila prva žena koju je Tenesi pogubio nakon gotovo dva vijeka.
(Večernji list/MONDO)