Slabljenje ključnog sistema atlantskih struja moglo bi Evropi da donese ekstremno hladne zime, snažne oluje i suše, a pojedine vlade već se pripremaju za mogućnost njegovog kolapsa.
Atlantska struja koja Evropi donosi toplotu sve više slabi, a njen ozbiljan poremećaj mogao bi da izazove hladnije zime, snažnije oluje, suše i velike probleme za energetiku i poljoprivredu.
Evropske vlade, od Rejkjavika do Haga, počinju ozbiljno da se pripremaju za mogući kolaps ključnog sistema okeanskih struja u sjevernom Atlantiku. Prekid cirkulacije mogao bi da donese ekstremne zime, suše i nagli porast nivoa mora, dok naučnici upozoravaju da bi do toga moglo da dođe mnogo ranije nego što se ranije pretpostavljalo.
Duboko u sjevernom Atlantiku, ogroman sistem struja poznat kao Atlantska meridionalna preokretna cirkulacija (AMOC) prenosi toplu tropsku vodu prema sjeveru i tako doprinosi znatno blažoj klimi u Evropi. Međutim, zbog kontinuiranih emisija gasova sa efektom staklene bašte, ova svojevrsna okeanska toplotna pumpa slabi.
Područje neuobičajeno hladne vode južno od Grenlanda, poznato kao "hladna mrlja", dodatno podstiče strah naučnika da je zabrinjavajuće usporavanje već počelo.
AMOC nije važan samo za evropsku klimu. Riječ je o jednom od ključnih sistema za raspodjelu toplote na planeti, pa bi njegovo ozbiljno slabljenje moglo da ima posljedice daleko izvan Atlantika. Promjene bi mogle da utiču na obrasce padavina u Africi i Južnoj Americi, poremete monsunske sisteme i dodatno podignu nivo mora duž pojedinih dijelova atlantske obale.
Prema podacima programa Kopernikus, grenlandski ledeni pokrivač izgubio je hiljade gigatona leda. Zbog intenzivnog topljenja i obilnih padavina, u sjeverni Atlantik dospijevaju ogromne količine slatke vode. More postaje toplije i manje slano, što otežava poniranje vode u dubinu i usporava čitavu cirkulaciju.
Međuvladin panel o klimatskim promjenama procjenjuje da bi snaga ovih struja mogla da oslabi za 24 do 39 odsto do kraja vijeka. Pojedine novije studije mogućnost dostizanja kritične tačke smještaju već oko sredine ovog vijeka.
Naučnici upozoravaju na dramatičan scenario za Evropu ukoliko bi došlo do kolapsa sistema. Kontinent bi zimi mogle da pogađaju snažne oluje, dok bi se arktički led mogao proširiti prema jugu sve do Škotske.
Kanali u Amsterdamu mogli bi potpuno da se zalede, temperature u Holandiji mogle bi da padaju do minus 20, a u Skandinaviji čak do minus 40 stepeni. Ljeta bi, s druge strane, mogla da donesu ekstremne vrućine i katastrofalne suše zbog manjka padavina.
Evropske države zato ovu prijetnju više ne posmatraju samo kao daleki, hipotetički scenario. Island je mogućnost kolapsa AMOC-a proglasio rizikom za nacionalnu bezbjednost, Holandija provjerava spremnost svojih obalnih odbrambenih sistema zbog mogućeg dodatnog rasta nivoa mora, dok Finska ispituje potencijalne posljedice po ključne sektore poput saobraćaja i energetike.
"Bilo bi neodgovorno čekati apsolutnu sigurnost prije nego što počnemo da se pripremamo. Kada posljedice postanu neporecive, moglo bi da bude prekasno da ih spriječimo", rekao je islandski ministar klime Johan Pal Johanson.
Vlade ulažu milione u sisteme ranog upozoravanja koji bi trebalo da otkriju trenutak kada se kritični dijelovi cirkulacije približe tački preokreta. Britanska vlada uložila je 81 milion funti u istraživački program, dok naučnici traže uspostavljanje stalnog, međunarodno finansiranog sistema za praćenje okeana.
Evropska komisija najavila je ulaganje od 220 miliona evra u posmatranje okeana, ali stručnjaci upozoravaju da je za pouzdan sistem praćenja na nivou čitavog Atlantika potrebno znatno više novca.
Stručnjaci se slažu da je, bez obzira na brzinu promjena, najvažnija mjera brzo smanjenje emisija gasova sa efektom staklene bašte kako bi se smanjio rizik od najtežeg scenarija za evropsku klimu.
(Mondo)