Zastrašujući prizori širom centralne Evrope, gdje su zbog jake suše i povlačenja reka sa dna izronila zloglasna „kamenja gladi”.
Kako suša otkriva djelove riječnih korita u srednjoj Evropi, ponovo izranja čuveno „kamenje gladi” – stijene na kojima su generacijama unazad urezivane oznake tokom izuzetno niskih vodostaja. Ovo kamenje, sa uklesanim godinama od 15. do 20. veka, predstavlja jedan od najneobičnijih fizičkih zapisa o velikim sušama. Zajednice uz rijeke stvarale su trajni zapis o surovim uslovima koji su vjekovima unazad ugrožavali plovidbu, poljoprivredu i egzistenciju stanovništva.
Ove stijene su se nedavno ponovo pojavile na nekoliko lokacija. Uz reku Elbu u Pirni u Njemačkoj izronio je jedan od najvećih primjeraka u zemlji, na kom najstariji natpis datira iz 1707. godine. Kako piše "Euronews", slično kamenje nedavno je uočeno i u Leverkuzenu južno od Kelna, blizu ušća pritoke Rajne, kao i u selu Dolnji Žleb nedaleko od češko-njemačke granice.
Na stijenama se najčešće nalaze inicijali, godine i oznake nivoa vode. Sam naziv „kamen gladi” direktno je ukazivao na glad i nemaštinu siromašnih nadničara koji su radili na brodovima, jer je zbog niskog vodostaja plovidba bila potpuno obustavljena.
Pojedini natpisi nose jeziva upozorenja budućim generacijama. Najčuveniji među njima glasi „Ako me vidiš, zaplači” (Wenn du mich siehst, dann weine), koji je u ljeto 1904. godine na peščaru uz Elbu u Dečinu uklesao lađar F. Majer, pretvorivši ga kasnije u turističku atrakciju. Na jednom obližnjem kamenu stoji i slična mračna poruka: „Plakali smo, plačemo, i vi ćete plakati”.
Pored istorijske vrijednosti, ovo kamenje predstavlja i izuzetno precizan hidrološki zapis. Studija iz 2020. godine objavljena u časopisu „Climate of the Past” potvrdila je da se jedanaest mjerenja urezanih na steni u Dečinu između 1868. i 1957. godine gotovo u potpunosti podudara sa zvaničnim zabilježenim podacima na drugim mjestima, uz minimalna odstupanja od svega nekoliko centimetara.