Apelacioni sud u Parizu proglasio je Air France i Erbas krivima za ubistvo iz nehata zbog avionske nesreće iz 2009. godine, kada se let AF447 na relaciji Rio de Žaneiro - Pariz srušio u Atlantski okean.
Air France i Erbas proglašeni su krivima za ubistvo iz nehata zbog avionske nesreće iz 2009. godine u kojoj je poginulo 228 ljudi. Apelacioni sud u Parizu zaključio je da su avio-kompanija i proizvođač aviona "isključivo i u potpunosti odgovorni" za nesreću u kojoj se let AF447 na relaciji Rio de Žaneiro - Pariz srušio u Atlantski okean.
Putnički avion izgubio je uzgon tokom oluje i pao u okean, pri čemu su poginuli svi putnici i članovi posade. Sud je avio-kompaniju i proizvođača aviona prethodno oslobodio odgovornosti u aprilu 2023. godine, ali su juče proglašeni krivima nakon osmonedeljnog suđenja. I Air France i Erbas više su puta odbacili optužbe.
Izrečena maksimalna novčana kazna
U nesreći je poginulo svih 12 članova posade i 216 putnika nakon što se avion srušio u more sa visine od 11.580 metara, što ovu tragediju čini najsmrtonosnijom nesrećom u istoriji francuskog vazduhoplovstva.
Olupina je pronađena nakon dugotrajne potrage na području od 10.000 kvadratnih kilometara okeanskog dna. Snimač leta pronađen je tek 2011. godine, nakon višemjesečne potrage u dubokom moru.
Članovi porodica nekih od poginulih putnika, uglavnom državljana Francuske, Brazila i Nemačke, okupili su se juče kako bi čuli presudu. Air Franceu i Erbas-u naloženo je da plate maksimalnu kaznu od po 225.000 eura, ali su neke porodice žrtava kritikovale iznos kazne, nazivajući ga simboličnim.
Danijel Lami, predsjednica udruženja žrtava leta AF447, koja je u nesreći izgubila sina, pozdravila je presudu i rekla da pravosudni sistem "konačno uzima u obzir bol porodica suočenih sa kolektivnom tragedijom nepodnošljive brutalnosti".
Mnoga tijela bila vezana pojasevima za sjedišta
Presuda bi mogla ozbiljno narušiti ugled Air Francea i Erbas-a. Tokom završnih riječi u novembru, zamjenici tužioca ocijenili su ponašanje optuženih kao "neprihvatljivo", optuživši ih da "govore besmislice i izmišljaju argumente".
Nesreća je dovela do složene operacije potrage i spasavanja u udaljenom dijelu Atlantskog okeana, više od 1.100 kilometara od obale Južne Amerike.
Tokom početne potrage francuska vlada bila je zadužena za istragu, dok su brazilske snage vodile operaciju izvlačenja tijela. U prvih 26 dana potrage pronađeno je 51 telo, a mnoga su i dalje bila vezana sigurnosnim pojasevima za sjedišta.
Jedan član porodice ispričao je za BBC Brazil 2019. godine da je posmrtne ostatke svog sina mogao da sahrani tek više od dvije godine nakon nesreće. Njegov sin, 40-godišnji inženjer Nelson Marinjo Filho, zamalo je propustio let iz međunarodnog aerodroma Galeao u Rio de Žaneiru i bio je poslednja osoba koja se ukrcala u avion, prema navodima osoblja Air France-a.
Poginuo i hrvatski pomorac
Putnici su dolazili iz 33 različite zemlje, među njima 61 francuski državljanin, 58 Brazilaca, 26 Njemaca, dvoje Amerikanaca, pet Britanaca i tri irska državljana. Među britanskim putnicima bio je i 11-godišnji Aleksandar Bjoroj iz Bristola, koji se preko Francuske vraćao u Veliku Britaniju nakon školskog raspusta provedenog u Brazilu.
Među poginulima su bile i tri Irkinje - Eitne Vals iz okruga Daun, Džejn Dizi iz okruga Dablin i Aisling Batler iz okruga Tipereri. Sve tri bile su lekarke i vraćale su se kući nakon odmora u Brazilu. U nesreći je poginuo i brazilski princ Pedro Luis de Orleans i Braganza, star 26 godina. Poginuo je i 45-godišnji hrvatski pomorac Zoran Marković.
Od ukupno 216 putnika u avionu bilo je 126 muškaraca, 82 žene, sedam djece i jedna beba. Među 12 članova posade većina je bila iz Francuske, osim jednog Brazilca.
Podigli nos aviona umjesto da su ga spustili
Francuski istražitelji zaključili su 2012. godine da je kombinacija tehničkog kvara na senzorima aviona i nesposobnosti pilota da pravilno reaguju na gubitak uzgona dovela do pada u okean.
Iako su pilote zbunili pogrešni podaci o brzini leta, piloti su tokom gubitka uzgona podigli nos aviona umjesto da ga spuste. Nakon nesreće unaprijeđena je obuka pilota, a senzori brzine su zamijenjeni.
U saopštenju Air Francea objavljenom nakon nesreće navedeno je da je pilot imao više od 11.000 sati letačkog iskustva, uključujući 1.700 sati na istom tipu aviona. Avion je poslednji put prošao tehnički pregled 16. aprila 2009. godine.