Košarkaš Valensije Žan Montero karijeru bi mogao da nastavi na koledžu u Sjedinjenim Američkim Državama, zbog ogromnog ugovora koji ima na stolu
Košarkaš Valensije Žan Montero jedan je od najboljih u španskom timu. Valensija je u vrhu tabele Evrolige, vodi je momak iz Dominikanske Republike koji ima 22 godine, ali tu nije kraj. Montero bi naredne sezone mogao da se nađe u Sjedinjenim Američkim Državama, ali ne u NBA ligi ili Dži ligi, već na koledž košarci, u popularnoj NCAA.
Kako javlja grčki novinar Sotiris Vetakis za Dominikanca je zainteresovano čak nekoliko klubova. Možda košarkaš Valensije nema namjeru da uči, zbog čega je koledž djelimično predviđen, ali za razliku od Evrope mogao bi da "zgrne milione". S obzirom na to da Montero ima 22 godine, ostaje još samo jedna godina lufta da ode na koledž, ali bi nju mogao jako dobro da naplati.
Postoje timovi koji Dominikancu nude čak četiri miliona dolara godišnje. Naravno, košarkaš Valensije, ma koliko blistav bio, taj novac bi mogao samo da sanja u Evropi. Ipak, igra koju je pokazao u tekućoj sezoni i ujedno debitantskoj u Evroligi je fantastična - ubacuje 13,8 poena, 2,9 skokova, 4,6 podeljenih lopti i jednu ukradenu loptu po utakmici. Na terenu provodi 21,9 minuta, a na 31 utakmici je šutirao 41 posto iz igre, odnosno 32 za tri poena i 50 za dva poena. Zbog toga postoji indicija da bi Valensija želela da ga zadrži i posle sezone 2026/27, kad mu ističe ugovor sa klubom iz Španije.
Zbog statistike koju bilježi u dresu Valensije, Montero je kandidat za MVP titulu elitnog takmičenja.
Zbog činjenice da ima priliku da zaigra u koledž košarci Montero je ismejan na društvenim mrežama. S obzirom na to da je srednju školu završio u Sjedinjenim Američkim Državama, imao je priliku da karijeru nastavi na fakultetu. Ipak, Montero se odlučio da krene put Španije, pa je obukao dres Gran Kanarije, potom je bio igrač Real Betisa, a onda i Andore, dok nije zablistao u Valensiji.
Šta koledž košarka nudi, što Evropa ne može?
Koledž košarka je postala možda i najveća pretnja evropskoj košarci. Zašto? Uslove koje nude fakulteti daleko su povoljniji od svega što nude evropski klubovi. Osim ogromnih finansijskih ugovora, mladi košarkaši imaju priliku da steknu obrazovanje i diplomu i obezbijede budućnost, čak i ako ne žele profesionalno da se bave košarkom u nastavku karijere.
Primeri poput blistavih talenata u Evropi koji su krenuli put koledž košarke nisu retkost - nigde, pa ni u Srbiji. O problemima koje ima srpska košarka govorio je i predsjednik Košarkaškog Saveza Srbije Nebojša Čović koji je statističkim parametrima pojasnio dešavanja. "Pare su jedna priča, a sistem druga. Kad uđete u našu ligu, košarkašku ligu Srbije, da naši dječaci koji su 2007. ili 2008. godište, taj prelaz nam je najbolniji kad postaju punoljetni, ukupno 27 igrača je licencirano, ali ne igraju. Što se tiče igranja, samo 10 igrača koji su 2007. godište igraju oko 10 minuta i tri igrača 2008. godište. Sa takvim pristupom ne možete ništa da napravite, u smislu da igrač ostane da se razvija kroz seniorsku košarku."
Postavio je važna pitanja i otkrio šta je plan KSS-a u narednom periodu. "Mi sad moramo da pratimo koledž košarku, negde tamo u Americi imamo 82 talentovana dječak, djevojčica je još više. To moramo da pratimo, jer čitava Evropa, ne samo mi, ne možemo da se takmičimo sa ugovorima, gdje tek punoljetna osoba dobije milionski ugovor. Mi moramo da radimo na našim ligama, ono što je predloženo - sa našim klubovima. Klubovi našeg najvišeg nacionalnog ranga, a to je neka bilo, svi su imali po tri tima, sad su po dvije mlađe kategorije, potom moramo da donesemo tačne odredbe šta je škola košarke, šta je klub. Da li u klubu na treningu imaš 40 igrača, da li je poneta da imaš prihod od članarine, a da te stručni rad ne interesuje? Da li je klub da sa crvenom licencom imaš smo jednog trenera? I ko su treneri, koje je obrazovanje iza njih? To su stvari koje moraju da se postave sistemski, pokušavamo. Pokušavamo i da kad igrač dođe iz unutrašnjosti, da se plati određena nadoknada i to smo uradili u registracionom pravilniku, ali nikako da skupština to i usvoji."
Osvrnuo se i na problem mnogo stranih igrača u srpskim timovima. "Litvanski model - Žalgiris. Ima devet domaćih igrača, pet do šest stranaca, to mora da bude matrica, ali mi moramo da dođemo do 10 domaćih igrača. Svi kažu skupi su domaći igrači, kao da su strani jeftini, nisu. Drugo, uz sva uvažavanja, bila je stranih igrača koji su bilo dobri, ali domaći igrač osjeća derbi, zna šta je derbi", rekao je Čović.
Bonus video: