Ubijeni Moses Matovu rođen je 19. juna 1949. godine u okrugu Kavempe, u porodici Abdalaha Bukenje i Solome Nakito.
Legendarni muzičar Moses Matovu mučki je pretučen na ulici u Kampali u Ugandi, od strane za sada neidentifikovanih napadača, a od zadobijenih teških povreda sedamdesetsedmogodišnji umjetnik je preminuo.
Sa karijerom dugom skoro četiri i po decenije, Matovu je imao status legende i čovjeka koji je više od pola vijeka predvodio najslavniji i najdugovječniji bend u zemlji.
Od fudbala do muzičkih velikih scena
Moses Matovu rođen je 19. juna 1949. godine u okrugu Kavempe, u porodici Abdalaha Bukenje i Solome Nakito. Nakon razvoda roditelja, sa pet godina se sa majkom preselio u Mengo. Pohađao je ugledne škole, uključujući osnovnu školu Namirembe, te srednje škole Kibuli i Pilaj zahvaljujući stipendiji Kraljevine Buganda.
Ipak, njegovo školovanje naglo je prekinuto 1966. godine usled ukidanja tradicionalnih ugandskih institucija. Pošto dalje formalno obrazovanje više nije bila opcija, mladi Matovu se okrenuo sportu, a već 1967. godine otkriva svoju pravu strast, muziku, priključivši se bendu Tanderberds kao vokal.
Tokom karijere nastupao je sa Policejskim bendom od 1968. i Krajns bendom od 1969. godine, da bi konačno, sa grupom bliskih prijatelja, 1974. godine osnovao čuveni Afrigo bend. U grupi je ostao do poslednjeg dana svog života, noseći ulogu neprikosnovenog vođe, glavnog instrumentaliste i frontmena, dok je Afrigo bend izrastao u najznačajniju muzičku instituciju Ugande.
Zvuk koji je obilježio epohu
Tokom decenija postojanja, bend je objavio bezbroj hitova i albuma, među kojima se izdvajaju antologijske numere "Akola Bwenkanya", "Musa", "Enneyisa", "Rose Guma", "Onnemye" i "Nnemeddwa", čiji je autor uglavnom bio Čarls Senkjanzi, kao i kultna pjesma „Obangaina“, koju je napisala njegova koleginica iz benda Rejčel Magula.
Decenijsko vođstvo nesrećnog Matovua provelo je Afrigo bend kroz više od pola veka burne muzičke istorije Ugande. Njegov prepoznatljiv zvuk saksofona i moćni vokal ostaju trajno urezani u tradiciju i kulturni identitet ove zemlje, koja se danas sa tugom oprašta od svog velikana.