Izveštaj UNDP-a otkriva da metali iz deponija Trepče vrijede više od 8 milijardi eura.
Metali koji se nalaze u rudarsko-metalurškom kombinatu Trepča, nagomilavanom tokom decenija na deponijama širom Kosova i Metohije, mogli bi da vrijede više od osam milijardi eura.
To pokazuje izvještaj pripremljen uz podršku Programa Ujedinjenih nacija za razvoj (UNDP), do kojeg je došao Radio Slobodna Evropa (RSE).
Prema izvještaju, oko 60 miliona tona otpada sadrži olovo, cink, srebro i zlato, odnosno metale koji nisu u potpunosti izdvojeni tokom prerade rude.
Njihova vrijednost procenjuje se na više od 8,4 milijarde eura. Međutim, to nije iznos koji bi kombinat Trepča nužno mogao da ostvari iskorišćavanjem tog otpada.
Savremene tehnologije omogućavaju izdvajanje dijela metala, ali još nije poznato koliko bi ih se moglo izvući iz ovog otpada, koliko bi taj proces koštao i da li bi takva investicija bila ekonomski isplativa.
U međuvremenu, milioni tona otpada nastavljaju da se gomilaju na deponijama, od kojih se neke nalaze u blizini naseljenih područja, što predstavlja i potencijalne rizike za životnu sredinu.
Šta otkriva izvještaj?
Izvještaj, pod naslovom "Procena i strateška analiza 12 deponija industrijskog otpada Trepče", razmatra mineralni sastav, ekonomski potencijal i uticaje otpada kombinata na životnu sredinu.
Pripremljen je prošle godine uz podršku UNDP-a, na zahtjev Trepče, u okviru Fonda za izvrsnost, mehanizma tzv. Vlade Kosova kojim upravlja UNDP.
Prema navodima menadžmenta Trepče, studija se zasniva na podacima preduzeća i na analizama domaćih i međunarodnih laboratorija.
Jedna od stranica izvještaja "Procena i strateška analiza 12 deponija industrijskog otpada Trepče".
I UNDP je za RSE potvrdio da je podržao preduzeće u procijeni ekonomskog potencijala i uticaja deponija na životnu sredinu, dok je za detalje o sadržaju izvještaja RSE uputio na predstavnike Trepče.
Od 12 lokacija obuhvaćenih izvještajem, deponija u Gračanici ima najveću procijenjenu vrijednost metala, veću od 3,6 milijardi eura.
Prostire se na više od 46 hektara i sadrži oko 16 miliona tona otpada.
Slijedi deponija u Žitkovcu kod Zvečana, čija je procijenjena vrijednost veća od 1,3 milijarde eura.
Procjene vrijedne stotine miliona eura izrađene su i za druge deponije u Mitrovici, Novom Brdu, Leposaviću i Zvečanu.
Samo na četiri od analiziranih deponija, izvještaj procjenjuje da se nalazi oko 77 hiljada tona olova, 102 hiljade tona cinka, 325 kilograma srebra i 29 kilograma zlata.
Ove brojke prikazuju procijenjene količine metala koje se nalaze u otpadu, ali ne nužno i količine koje se mogu izdvojiti i prodati.
Izvještaj na kojem se zasnivaju ove procjene Trepča nije objavila, ali predstavnici preduzeća daju pojašnjenja o njegovim nalazima.
Hisni Bećiri, rukovodilac Poslovne jedinice Rudnici s flotacijom Kišnica i Novo Brdo (Artana), kaže da je vrijednost metala izračunata na osnovu njihovih cena na međunarodnim berzama tokom prošle godine.
"Svaki metal ima svoju vrijednost, koja se određuje na osnovu međunarodnih berzi. Te cijene se mijenjaju svakodnevno", kaže on za RSE.
Da bi se utvrdila moguća ekonomska dobit, pored vrijednosti metala potrebno je uzeti u obzir i gubitke tokom procesa izdvajanja, ulaganja u tehnologiju, kao i troškove prerade i zaštite životne sredine.
Kako vrijedni metali završavaju na deponijama?
Odgovor je povezan s načinom na koji se rude u Trepči prerađuju.
Kombinat od 2016. godine posluje kao akcionarsko društvo, pri čemu je 80 odsto akcija u vlasništvu tzv. Vlade Kosova, a 20 odsto u vlasništvu radnika.
Ruda iz rudnika Stari Trg, u blizini Južne Mitrovice, prerađuje se u postrojenju za flotaciju Prvi Tunel, dok se ruda iz rudnika Novo Brdo, u istoimenoj opštini, transportuje u postrojenje za flotaciju Kišnica kod Gračanice.
U tim postrojenjima ruda se prerađuje kako bi se vrijedni minerali odvojili od ostatka materijala izvađenog iz zemlje. Taj proces naziva se flotacija.
Međutim, ne uspijevaju da se izdvoje svi metali. Deo njih ostaje u materijalu koji se cjevovodima transportuje do deponija. Taj otpad poznat je kao flotacijska jalovina.
Prema riječima Bećirija, zastarjela tehnologija uticala je na smanjenje efikasnosti prerade, zbog čega je značajan dio metala završavao na deponijama.
Materijal preostao nakon prerade rude ispušta se kroz cjevovod na deponiju u Badovcu.
"Tokom vremena, naša postrojenja za flotaciju su zastarjela i stepen njihove iskorišćenosti je opao. Trenutno je koeficijent iskorišćenosti između 65 i 75 odsto. Do 30 odsto metala ne može se izdvojiti u tim našim postrojenjima", kaže on.
Probleme povezane s tehnologijom i gubicima tokom prerade evidentirala je i Nacionalna kancelarija za reviziju.
U izvještaju objavljenom u decembru 2022. godine, Kancelarija je utvrdila da je Trepča u periodu od 2019. do 2021. poslovala s prosječnim mjesečnim gubitkom od oko 620 hiljada eura.
Prema revizorima, zastarjela tehnologija i infrastruktura, nedostatak kapitalnih ulaganja i nepostojanje standardizovanih radnih procesa uticali su na nisku produktivnost i gubitke metala tokom prerade.
Tako je dio metala koji nije iskorišćen u proizvodnom procesu završio na deponijama.
Izvještaj opisuje 12 lokacija s industrijskim otpadom Trepče, od kojih su neke i dalje u upotrebi, dok druge više nisu u funkciji.
Aktivne deponije uključuju one u Badovcu, Mitrovici i Leposaviću. Kao napuštene se navode druge deponije u Novom Brdu, Mitrovici i Gračanici, kao i na drugim lokacijama u Leposaviću i Zvečanu.
Sadržaj metala razlikuje se od jedne deponije do druge.
Prema hemijskim analizama uključenim u izvještaj pripremljen uz podršku UNDP-a, uzorci otpada s deponije u Novom Brdu, analizirani u periodu od 2007. do 2009. godine, pokazali su sadržaj od oko 7,8 kilograma olova, 9,8 kilograma cinka, 40 grama srebra i 1,64 grama zlata po toni.
Ovi rezultati odražavaju analizirane uzorke i ne mogu se automatski generalizovati na ukupnu količinu otpada.
U međuvremenu, na deponiji u Badovcu, u blizini postrojenja za flotaciju Kišnica, otpad se i dalje gomila.
Tokom posjete sredinom oktobra, RSE je video kako se materijal preostao nakon prerade rude podzemnim cjevovodima transportuje do deponije, gdje ga preuzima jedan radnik.
Na ovom prostoru površine 8,3 hektara nagomilano je oko 2,6 miliona tona otpada.
Prema izvještaju, taj otpad sadrži više od 16 hiljada tona olova, gotovo 23 hiljade tona cinka, 65,3 kilograma srebra i 3,7 kilograma zlata.
Za Ganija Osmanija, glavnog rudara u rudniku Stari Trg s 45 godina radnog iskustva, industrijski otpad predstavlja ekonomsku priliku koju Kosovo ne bi trebalo da propusti.
On kaže da savremene tehnologije omogućavaju izdvajanje većeg dijela metala koji su ostali na deponijama.
Jedna od mogućnosti, prema njegovim riječima, jeste prodaja otpada specijalizovanim kompanijama, iako smatra da bi prerada unutar KiM bila povoljnija jer bi stvarala veću ekonomsku vrijednost u zemlji.
I profesor rudarstva na Fakultetu geonauka Univerziteta u Mitrovici, Kemajl Zećiri, kaže da je razvoj tehnologije otvorio nove mogućnosti za izdvajanje metala iz industrijskog otpada.
Prema njegovim riječima, osim izgradnje novih postrojenja za ponovnu preradu otpada, moguće je i modernizovati postojeća postrojenja za flotaciju.
"Osim izgradnje nove linije, mogu se modernizovati i postojeća postrojenja za flotaciju kako bi se otpad ponovo prerađivao u njima. Međutim, to se ne može uraditi sa sadašnjom tehnologijom. Potrebna su ulaganja u flotacije, partnerstva s renomiranim kompanijama i nova tehnologija", kaže Zećiri za RSE.
U izvještaju pripremljenom uz podršku UNDP-a naglašava se da su tokom poslednjih 15 godina tehnologije prerade i ponovne prerade rude značajno napredovale, omogućavajući stope iskorišćenja veće od 90 odsto.
Međutim, to ne znači da bi se takvi rezultati mogli postići i s otpadom Trepče.
Bećiri kaže da bi naredni korak trebalo da bude druga faza studije izvodljivosti, koja bi obuhvatila uzimanje uzoraka, analize u akreditovanim laboratorijama i utvrđivanje najprikladnije tehnologije.
Trenutno se, prema njegovim riječima, ne zna koliko bi koštala izgradnja posebne linije za ponovnu preradu otpada.
"Pored studije s hemijskog i ekonomskog aspekta, potrebno je uraditi i analizu izgradnje postrojenja i njegovih troškova. Još ne znamo kolika bi bila cijena linije za preradu, ali bez obzira na to koliki bi trošak bio, isplati se, jer je procijenjena vrijednost od osam milijardi eura dvostruko veća od budžeta Kosova", kaže Bećiri.
Pored troškova tehnologije, odluka o iskorišćavanju otpada morala bi da uzme u obzir i troškove energije, transporta, prerade i zaštite životne sredine.
Još jedno pitanje jeste da li bi otpad trebalo prodati ili ga prerađivati unutar zemlje.
Izvještaj preporučuje da se u kratkoročnom i srednjoročnom periodu razmotri njihova prodaja i izvoz, a da se ostvareni prihodi reinvestiraju u sanaciju životne sredine i modernizaciju tehnologije.
Dugoročno se predlaže selektivna ponovna prerada otpada radi izdvajanja metala.
Prodaja specijalizovanim kompanijama mogla bi da izbjegne potrebu za velikim početnim ulaganjima, dok bi prerada unutar Kosova mogla da stvori veću ekonomsku vrijednost, ali zahtijeva kapital, tehnologiju i stručne kapacitete.
Bez potpune procjene troškova i koristi, ostaje nejasno koja bi opcija bila isplativija.
Moguće bogatstvo, ali i rizik za životnu sredinu.
Industrijske deponije Trepče ne predstavljaju samo ekonomsku priliku.
Zbog sadržaja teških metala, one mogu biti i izvor zagađenja zemljišta, vode i vazduha.
Zabrinutost zbog njihovog uticaja na životnu sredinu prisutna je već godinama.
Uprkos ekonomskom potencijalu utvrđenom u izvještaju, još nema jasnih informacija o konkretnom projektu za iskorišćavanje industrijskog otpada Trepče.
RSE je pitao tzv. Vladu Kosova i Ministarstvo ekonomije da li imaju planove za smanjenje količine ovog otpada ili za izdvajanje metala koje sadrži.
Obe institucije uputile su RSE na menadžment Trepče.
Predstavnici preduzeća navode da prije bilo kakve odluke o ulaganjima mora biti završena druga faza studije izvodljivosti.
Ta faza trebalo bi da utvrdi koje deponije imaju najveći ekonomski potencijal, koja bi tehnologija mogla biti primijenjena i koliki bi bili troškovi ponovne prerade.
U izvještaju se procenjuje da bi iskorišćavanje otpada moglo da donese prihode, privuče investicije i doprinese razvoju rudarske i metalurške industrije, iako još nije utvrđeno koliki dio tog potencijala može biti pretvoren u stvarnu ekonomsku korist.
(Slobodna Evropa/MONDO)