U Podgorici je nakon duge bolesti preminuo Bogić Rakočević, pjesnik, književni kritičar i novinar.
Bogić Rakočević je rođen 1962. godine u Mojkovcu. Na Filozofskom fakultetu u Nikšiću diplomirao je srpskohrvatski jezik i jugoslovensku književnost gdje je pohađao i postdiplomske studije.
Bio je sekretar i glavni urednik Književne omladine Crne Gore, urednik književnog programa Doma omladine „Budo Tomović“ u Titogradu, organizator i urednik Festivala mladih pjesnika Jugoslavije „Majska rukovanja“, selektor Međunarodnih poetskih susreta „Slovo Makovo“ u Sarajevu i glavni i odgovorni urednik časopisa Bibliografski vjesnik, piše Dan.
Obavljao je funkciju umjetničkog direktora Internacionalnog televizijskog festivala u Baru, kao i umjetničkog direktora međunarodne književne manifestacije Ratkovićeve večeri poezije u Bijelom Polju.
Objavio je preko dvadeset knjiga iz različitih književnih oblasti. Dobitnik je brojnih književnih nagrada, među kojima i najznačajnije nagrade za poeziju u Crnoj Gori „Risto Ratković“ (za knjigu pjesama „Osobine“).
Prevođen je na: engleski, italijanski, rumunski, bjeloruski, makedonski, francuski, slovenački, poljski, albanski, njemački, švedski, slovački, bugarski, ruski i azerbejdžanski jezik.
Učestvovao je na brojnim književno-naučnim skupovima i festivalima u zemlji i inostranstvu.
Zastupljen je u svim važnijim izborima i antologijama savremene crnogorske književnosti i više antologija južnoslovenskih književnosti.
Autor je prve televizijske antologije crnogorske poezije XX vijeka u Crnoj Gori u 30 polusatnih epizoda. Urednik je i scenarista niza dokumentarnih filmova o jugoslovenskim piscima i slikarima.
Radio je u Televiziji Crne Gore kao urednik Redakcije za kulturu, urednik Kulturno-umjetničkog programa, glavni i odgovorni urenik Prvog programa i urednik Programa za manjine, prenosi Dan.
Obavljao je funkciju direktora Nacionalne biblioteke “Đurđe Crnojević” na Cetinju. Ostaće upamćen i po doprinosu afirmacije crnogorskog jezika na međunarodnom planu, jer je za vrijeme njegovog mandata crnogorski jezik dobio svoj međunarodni ISO kod CNR, čime je potvrđena njegova zasebna jezička identifikacija na međunarodnom nivou.
Bio je član aktuelnog saziva Savjeta Filmskog centra Crne Gore.
Iza sebe je ostavio suprugu, dvoje djece i unuku.
Bogić Rakočević je bio suptilan, promišljen pjesnik, javio se sa generacijom koja je na scenu stupala osamdesetih godina pod okriljem tadašnje Književne omladine Crne Gore, i koja je stasavala uz kultni zagrebački časopis Quorum i beogradsku Književnu reč.
Pored poezije bio je i vrijedan antologičar, ali i esejista.